Informacje dla rodziny chorego na schizofrenię

Dostrzegaj człowieka, nie tylko objawy. Osoba chora na schizofrenię pozostaje sobą, nawet jeśli choroba wiele zmienia w jej zachowaniu.
Traktuj chorego z szacunkiem. Pamiętaj, że ma takie potrzeby, jak inni ludzie i przysługują mu takie same prawa, jak wszystkim.
Pozwól mu decydować o sobie, być aktywnym, realizować zainteresowania – oczywiście mając na uwadze jego bezpieczeństwo. Zamykanie chorego w czterech ścianach i wyręczanie we wszystkim, nie przyczyni się do poprawy jego stanu zdrowia.
Nie obwiniaj siebie, chorego, innych członków rodziny. Napięta atmosfera w domu, schizofrenia u któregoś z rodziców, eksperymenty z narkotykami – każdy czynnik z osobna to za mało, żeby sprowokować chorobę. Nie można nikomu przypisywać odpowiedzialności za jej wystąpienie, bo przyczyny schizofrenii są złożone i nie do końca zbadane.
Pamiętaj również, żeby nie karać chorego za objawy, nawet te, które są przykre dla innych domowników. Objawy nie podlegają świadomej kontroli osoby, która choruje!
Stawiaj choremu realistyczne wymagania. Być może nie zdoła szybko wrócić do pracy, na uczelnię, dokończyć rozpoczętych projektów. W życiu zdarzają się okoliczności, na które nie mamy wpływu i nie wszystko idzie zgodnie z założeniami. Wtedy warto zmodyfikować plany i oczekiwania. Kiedy sam zaakceptujesz zmiany, łatwiej będzie Ci wspierać Twojego bliskiego, zmagającego się z chorobą.
Mów w zrozumiały sposób. Schizofrenia może powodować problemy z koncentracją, zaburzać zdolność do rozumienia przenośni. Staraj się porozumiewać z chorym używając prostych i jednoznacznych zdań.
W rozmowie bądź cierpliwy i unikaj gwałtownego wyrażania złości. Twój bliski jest teraz szczególnie podatny na emocjonalne zranienie.
Nie kwestionuj przeżyć chorego, nawet jeśli to, co mówi, jest całkowicie niedorzeczne. On odbiera rzeczywistość właśnie w ten właśnie, często odmienny sposób, Ty masz prawo widzieć ją inaczej i przedstawić swój punkt widzenia. Nie próbuj jednak na siłę zmienić przekonań bliskiej osoby – szansa na powodzenie jest niewielka, a ucierpieć mogą Wasze relacje.
Nie zrywaj kontaktów z przyjaciółmi, znajomymi, dalszą rodziną. Schizofrenia nie jest powodem do wstydu. Obecność ludzi w Waszym życiu pozwoli Wam zająć się innymi sprawami niż choroba, doświadczyć wsparcia i akceptacji.
Dowiedz się jak najwięcej o schizofrenii. Dzięki temu będziesz reagować na zachowanie chorego ze zrozumieniem i staniesz się dla niego prawdziwym wsparciem.
Pomóż w leczeniu. Przypominaj bliskiej osobie o wizytach u lekarza i konieczności przyjmowania leków, nawiąż kontakt z psychiatrą i na bieżąco wyjaśniaj z nim wszelkie wątpliwości dotyczące terapii. Jeśli to wskazane i możliwe, razem z chorym zapisz się na psychoterapię rodzinną.
Dbaj o siebie. Poważna choroba bliskiej osoby jest trudnym doświadczeniem, nieobojętnym również dla Twojego samopoczucia i zdrowia. Nie wahaj się korzystać ze wsparcia przyjaciół, psychoterapeutów, organizacji zrzeszających rodziny pacjentów. Nie bierz na siebie wszystkich obowiązków – naucz się prosić o pomoc. Znajdź czas na realizację swoich pasji i zainteresowań.